May 12, 2009

Gouden Telefoongids: de reacties

Gisteren werd aangekondigd dat de Telefoongids en de Gouden Gids samengaan. De plannen lagen er al langer maar er is nu goedkeuring. Concreet betekent dat in ieder geval dat elk huishouden in Nederland niet langer een Telefoongids EN een Gouden Gids op de mat krijgt maar voortaan nog maar een exemplaar. Goed nieuws voor de bomen dus.

Wat me meteen opviel waren de reacties die door lezers werden gegeven op dit bericht. Vrijwel unaniem een onophoudelijke stroom aan mensen die klaagden over de ongewenste gids op de deurmat die met de eerstvolgende lading oud papier mee moest. Op internet zijn dezelfde gegevens sneller en meer up-to-date te raadplegen dus waarom nog zo’n logboek laten bezorgen? Om maar niet te spreken over de huis-aan-huis bezorgers! Een vriend van me heeft jaren geleden de distributie van de Gouden Gids in Australie gedaan en heeft er bijna een blijvende hernia aan over gehouden.

Natuurlijk: de mensen die op internet klagen zijn per definitie internet gebruikers en gaan veelal voorbij aan de oudere generatie die graag een boek naast de telefoon wil hebben liggen. En iedere keer de computer aanzetten om een nummer op te zoeken is niet altijd handig. Toch hebben de reageerders wel een punt.

Mijn sterke vermoeden is dat een zeer groot deel van de Nederlanders bij navraag de gids niet meer zou hoeven ontvangen. Dat betekent in dat geval: veel minder productiekosten, minder bomen die het loodje leggen, minder distributiekosten en blije huishoudens die niet naar de papierbak hoeven. Een klassieke win-win situatie zou je zeggen toch?? Niets is minder waar; de fabrikant van de Gidsen en nu dus de Gids heeft nog een ander belang: bereikscijfers! Hij wil kunnen blijven roepen dat hij bij heel Nederland op de keukentafel ligt terwijl ieder bedrijf en adverteerder wel beter weet. Het zou de industrie sieren als ze een opt-out regeling zou creeren waar mensen zich vrijwillig kunnen afmelden voor de Gids. Ook in het kader van de geloofwaardigheid van de advertentieverkoper van de Gids lijkt me zo.

March 31, 2009

Skype op de iPhone

Vandaag is er weer een stap gezet naar de grote ‘turnaround’ voor mobiele telefonie; Skype is uitgekomen voor de iPhone. Langzaam maar zeker wordt “data” op mobiele telefoons de basis en vindt alle communicatie via “data” plaats. Concreter: chatten, spelletjes spelen, emailen, het weer opvragen gebeurt allemaal door dataverkeer alsof de gebruiker achter de PC zit. Ook bellen wordt gewoon een van de vele functies die een mobieltje ondersteunt. De gebruiker krijgt een Skype of een ander programma waarmee hij belt via internet in plaats van bellen via GSM. Voor de telecombedrijven echter een enorme verandering. Internet wordt nu al vaak aangeboden als 1 vaste prijs per maand. Zodra al het belverkeer opdroogt en gewoon via datzelfde data abonnementje loopt valt er veel verkeer weg. Daarbij worden de innovaties op de mobieltjes (zoals navigeren op je mobiel) hoofdzakelijk gedaan door de makers van de Skype’s en andere apps en dus niet meer door de telecombedrijven! Grote uitdaging hoe zij voorkomen straks niet alleen meer als leverancier van een grote pijp met dataverkeer te worden…

March 29, 2009

Van baksteen naar het web?

Op Emerce.nl verscheen een paar dagen geleden het bericht dat de (krediet)crisis veel fysieke winkels richting het web jaagt. Toevallig of niet, een paar dagen later verscheen het bericht dat de MediaMarkt -nu nog summier aanwezig op internet- gaat starten met een webshop in Nederland en Oostenrijk.

De grote vraag is natuurlijk of de kredietcrisis een goede reden is om serieus op het web te gaan verkopen. Die vraag is niet generiek te beantwoorden en verschilt per type winkel en branche. Als een winkel(keten) daadwerkelijk besluit om een webshop te beginnen is dit een gouden kans om eens goed na te denken over de manier waarop.

Een veelgemaakte fout is dat het huidige bedrijf met het huidige assortiment vaak als voldongen feit wordt aangenomen. Hier wordt dan een webshop (van de plank of maatwerk) omheen gemaakt en klaar is Kees. Een baksteen is alleen toch net even anders dan het web in de praktijk. Denk bijvoorbeeld eens aan de volgende zaken:

  • Het web biedt een perfecte kans om het assortiment flink te verbreden zonder daar heel veel geld aan fysieke winkelruimte aan kwijt te zijn. Die kans bestaat in de bakstenen wereld vaak niet. Ook webshops met juist een beperkt gespecialiseerd assortiment (denk aan mp3shop.nl etc) kan heel succesvol zijn.
  • Een webshop kan in principe eenvoudig landelijk of zelfs wereldwijd leveren. Zeker als het gaat om specialistische winkels in een niche markt kan dat heel interessant zijn. De doelgroep wordt enorm verbreed zonder veel extra investeringen.
  • Een spanningsveld met landelijke fysieke winkelketens is vaak de bedreiging die een webshop vormt voor het plaatselijke filiaal. Zeker als prijzen ineens transparant worden; hetzelfde bedrijf kan ineens goedkoper leveren dan in de winkel op het internet. Leg dat maar eens uit aan de klant in de winkel. Een goed onderbouwd integraal plan is hier essentieel.
  • Vaak worden bestaande systemen (zoals klantinformatie systemen en order systemen) van de huidige fysieke winkels ook als uitgangspunt genomen voor de webshop. Een -helaas erg vaak gemaakte- verkeerde keuze. Internet stelt andere eisen aan order, klantsystemen. 24 uur beschikbaar zijn, informatie snel tonen op de pagina voor de bezoeker zijn zaken die erg vaak niet of slecht mogelijk zijn met de oudere systemen die ooit ontworpen waren voor de fysieke winkel waar deze eisen helemaal niet speelden. Uitgaan van een green-field situatie voor de webshop is vaak de beste keuze.
  • Het web biedt ook mogelijkheden die in fysieke winkels simpelweg niet mogelijk zijn. Denk aan reviews van produkten tonen en suggesties van andere relevante produkten tonen als mensen kiezen voor een bepaald produkt. Maak daar gretig gebruik van!

De stap van baksteen naar het web is groter dan hij lijkt voor bedrijven die er weinig of geen ervaring mee hebben. Maar…eenmaal goed gemaakt kan het uitdraaien op een ‘giant leap for mankind’!

March 24, 2009

De mp3 crisis voor de platenmaatschappij

Platenmaatschappijen. Misschien wel de allergrootste slachtoffers van de opkomst van het medium internet ter wereld. Jarenlang wordt er al strijd gevoerd tegen het grote onrecht: het bestolen worden door uw eigen klanten. Alles en iedereen wordt ingezet om het tij te keren; van artiesten die hun afschuw tonen over het downloaden tot ingewikkelde analyses en onderzoeken die bewijzen dat de muziekindustrie kapot gaat aan internet. Ieder bedrijf herstructureert en saneert de afgelopen jaren alsof het core-business is en dat is niet de bedoeling.

Er zijn talloze branches en bedrijven die door op het juiste moment in te zien dat hun business veranderde en kansen zag, er uiteindelijk juist beter op geworden zijn. Ik ben ervan overtuigd dat die Kansen (en deze hoofdletter is geen typo) er ook voor de platen-maatschappijen zijn. Internet is een prachtig jong medium met mogelijkheden die enkele jaren nog onmogelijk leken. Ik wil graag enkele hele concrete suggesties doen om van internet 1 hele grote Kans te maken voor platenmaatschappijen.

  • The Long Tail Note!

De platenmaatschappijen beslissen al decennia lang wat voor werk ze uitbrengen in samenspraak met de artiest. Eén album per drie of zelfs vier jaar is geen uitzondering. Soms een live CD tussendoor maar dan heb je het wel gehad…vanwaar die zuinigheid? De echte fan wil meer hebben, kijk maar naar alle bootlegs. Een interessante niche! Zet een zo breed mogelijk kwalitatief hoogwaardig aanbod online. Stimuleer ook artiesten om demo’s, live opnames en vergeten opnames vrij te geven voor verkoop op internet. Zolang het maar voldoet aan vooraf vastgestelde normen. En verkoop aan concertgangers een leuk USB stickje met het concert dat ze net gezien hebben; mensen hebben er geld voor over! Al is het alleen maar om zichzelf te horen ;)

  • Bouw een klanten-database op en exploiteer die.

De platenmaatschappij heeft geen idee wie uiteindelijk haar muziek koopt. Een CD of mp3 in iTunes wordt anoniem aangeschaft en weg is de klant weer. Wie weet koopt Jan-Peter Balkenende wel cd’s van Jan Smit en struint Jeroen Pauw alle concerten van Metallica af, dat is toch aardig om te weten, nietwaar? Waarom geen klanten-database opzetten? De klant koopt een m3 album of een CD en kan als hij zijn gegevens online invult met een code nog wat extra nummers downloaden. En u kunt straks precies zien wie welke artiest leuk vindt, waar hij woont, waar u een concert kunt gaan plannen en wie u moet mailen als er een nieuw nummer uitkomt! Laat uw artiesten chatten, twitteren, mailen en bloggen met hun fans. Een nauwe, online band met uw eindklant is goud(en plaat) waard.

  • Wordt hèt online platform voor nieuw talent.

Niks mooiers dan ‘user generated content’ zeggen de web 2.0-ers altijd. En iedereen wil beroemd worden in de muziek. 1+1=3; zorg dat u een mooie website creeert waar potentieel talent muziek kan uploaden. Daar hoeft RTL geen Idols meer voor te organiseren! De salarissen van Martijn en Tooske stopt u in wat extra prijzengeld voor de winnaars. Esmee Denters deed het al voor hoe het moest op YouTube en Sellaband is ook een prachtig voorbeeld. Als het publiek al bij voorbaat aangeeft wie ze zien zitten is het veel effectiever investeren in nieuw talent.

Ik kan nog veel voorbeelden geven maar de kern zit hem in een enorme verandering in de organisatie. Stop met het bevechten van de eigen klanten. Maar ga doen wat uw klant wil anno 2008. Zorg dat er mensen binnenkomen of blijven die de mogelijkheden van internet snappen. En onderzoek de volle potentie die internet kan bieden. Anders is er in 2018 geen platenmaatschappij meer over ben ik bang. Als dit lukt blijf ik graag trouwe klant; ook na 2018!

March 20, 2009

Tele-Visie

iMMOvator ging afgelopen dinsdag over digitale televisie. IMMOvator is een bijeenkomst waar alle belangrijke spelers in de telecom/media branche bij elkaar komen om te praten over de laatste ontwikkelingen. Over één ding was iedereen het al snel eens omdat dat op basis van harde statistieken niet anders kon; digitale televisie is een groot succes in Nederland. Niet alleen een groot deel van Nederland heeft thuis al een kastje met digitale televisie; er wordt zelfs naar gekeken. De pilot voor de kijkcijfer metingen behoeft nog wat schaafwerk (zo werd het bereik van digitaal kanaal Jim Jam dat gericht is op peuters op 0% bereik gemeten voor de doelgroep van zes jaar en ouder) maar de zaal keek verder meer dan tevreden toe. Maar toen kwam Bert.

Bert van der Veer speelde de consument tijdens zijn gesproken column (u kent hem wellicht; de goeroe van Nederland op televisie gebied en bekend regisseur). Zijn boodschap was eigenlijk een oproep aan de hele zaal om alle problemen met digitale televisie eens op te lossen. Bert gaf aan dat het zappen veel langzamer gaat dan vroeger en hij alleen digitale televisie kan kijken op 1 toestel in huis. Daarnaast wordt iedereen lekker gemaakt met “video on demand” maar bestaat het aanbod uit series en films die zo onbekend zijn dat zelfs deze gelouterde tv man dingen zag waarvan hij het bestaan niet kon vermoeden. Helaas was de kwaliteit navenant. En dan praten we geeneens over zijn legendarische ervaringen met twee storingen die 36 uur duurden. Kortom: nog kinderziektes waar de kijker dus last van heeft.

Vervolgens de toekomst. Aan het woord kwamen UPC, Tele2, Ericsson, Eredivisie Live en Philips. Het grote probleem is dat veel sprekers eigenlijk allemaal hetzelfde zeggen: “Wij gaan van uw televisie een hele mooie PC maken”. Prachtige verhalen over chatten, mailen, hyven op de televisie. En niemand die bedenkt dat het misschien wel helemaal niet zo fijn is als je vader tijdens het kijken naar een film ziet dat je vriendje op de MSN net een spannend berichtje toestuurt. De televisie is per definitie niet geschikt voor prive interacties. Dit in tegenstelling tot de mobiel en de PC waar je wel alleen achter zit in de meeste gevallen.

UPC, Tele2, Ericsson en zelfs Philips vechten in feite allemaal over één ding: dè partij worden die het startscherm van je digitale televisie mag verzorgen. Die partij mag namelijk alle films, de programmagids en bijvoorbeeld advertenties laten zien op het tv scherm aan de consument en daar valt (veel) geld aan te verdienen. Het punt is alleen dat iedereen met eigen apparatuur komt. Al die partijen onderhandelen met de op dit moment interessante internet partijen zoals YouTube, Hyves, Buienradar want die wil iedereen natuurlijk op een prominent plekje hebben op hun eigen startscherm voor digitale televisie.

Helaas heb ik alleen het donkerbruine vermoeden dat de industrie het véééééél te ingewikkeld maakt. De consument heeft zijn mobiel en laptop al om te chatten, te mailen, een buitje te zien aankomen voor hij wil gaan vissen en Iens om de volgende keer dat verschrikkelijke restaurant te omzeilen. De televisie is altijd al een passief medium geweest dat vaak ook door meerderen tegelijk thuis wordt bekeken. Volgens mij zijn er een aantal hele grote kansen voor digitale televisie als je er vanuit gaat dat dit gebruik van de televisie in zijn essentie hetzelfde blijft. Let wel: het gaat hier dus niet om televisie op de mobiel en via streams op internet, daar gelden weer andere wetten natuurlijk.

De essentie van digitaal televísie kijken 2.0 is volgens mij:

  • Alle films/series/programma’s die te bekijken zijn op het moment dat de kijker dat wil.
  • Een perfecte zoek functie (Google voor tv kijken) die intelligent zoekt naar dingen die interessant zijn voor de kijker uit het enorme aanbod van duizenden kanalen die er straks zullen zijn
  • Een duidelijke programmagids die exact aangepast is aan eventuele verschuivingen in uitzendtijden
  • Verrijken van programma’s door op het verzoek van de kijker bijvoorbeeld tijdens een uitzending extra informatie te tonen (waar kan ik die mooie achtergrondmuziek kopen of analyses van voetbalwedstrijden).

Als Philips mooie televisies blijft maken zonder ingebouwde kastjes, optie tot internetten en een startpagina; als de tv aanbieders zoals UPC en Tele2 gewoon een zeer gebruiksvriendelijk startscherm maken op basis van bovenstaande punten met allemaal recente en goede programma’s èn als de klant het dan ook nog eens makkelijk op al zijn televisies in huis kan krijgen dan is digitale televisie ècht volwassen. Tot die tijd wens ik Bert Van der Veer en de rest van Nederland veel sterkte.